အိမ္ေရွ႕ မွာ သတၱာေလး တလုံးေပၚမွာ ထိုင္ေနလို႔ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ထြက္ေမး ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ

အိမ္ေရွ႕မွာ ‌ေသတၱာေလးတလုံးေပၚမွာ ထိုင္ေနလို႔ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ထြက္ ေမးၾကည့္တာ ကိုယ္ေတာင္ငိုခ်င္လာတယ္…။ ကေလးဘဝထဲက ေ႐ႊေပါက္ကံထဲက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေသးေလးတခုမွာ အလုပ္ဝင္လုပ္ခဲ့တာ ၁၀ႏွစ္နီးပါးရွိၿပီတဲ့ ဆိုင္ေတြ

ပုံမွန္ေရာင္းရခ်ိန္မွာ ညဉ့္နက္တဲ့အထိခိုင္းၿပီး မနက္အေစာႀကီးထရတာမ်ိဳး မၿငီးမျငဴလုပ္ေပးခဲ့ ပါတယ္တဲ့ ။ထမင္းစား႐ုံေလး ေက်ာခင္းတေနရာစာေလး နဲ႕သာ ေက်နပ္ခဲ့ရတဲ့….စာမတတ္ ေပမတတ္ ေတာက ကေလးေတြကို သက္သက္သာသာေဈးနဲ႕ ခိုင္းခဲ့ၿပီး

အခုလိုဆိုင္ေတြပိတ္ထားရခ်ိန္မွာေတာ့ တာဝန္မယူနိုင္ဘူးဆိုၿပီး ေျပာဆိုေမာင္းထုတ္ပါတယ္တဲ့ ….လမ္းေပၚထြက္လာရေပမယ့္ ပိုက္ဆံလည္း တျပားမွမပါ …ေနစရာ စားစရာလည္းမရွိ မန္းေလးျပန္ခ်င္ပါတယ္ ဆိုလို႔ ကိုသန္းမင္းႂကြယ္တို႔ ပုလဲမီးသတ္ေတြဆီ အကူအညီ

ေတာင္းခဲ့ေပမယ့္ သူတို႔လည္း လူျပည့္ေန လို႔ တာဝန္မယူနိုင္ပါဆိုလို႔ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီေလးငွားေပးၿပီး ေ႐ႊေပါက္ကံ Q centre ကို အကူအညီေတာင္းဖို႔ ပို႔ေပးလိုက္ပါတယ္ …ဆက္လက္ၿပီးကူညီမယ့္သူေပၚလာပါေစ။ကိုယ္တတ္နိုင္တဲ့ေငြေလးနဲ႕လည္း ကူညီေပးလိုက္ပါတယ္….။တကယ္ကို မ်က္ရည္ေတြ က်မိပါတယ္…

ယူနီကုဒ် ဖြင့် ဖတ်ရန်

အိမ်ရှေ့မှာ ‌သေတ္တာလေးတလုံးပေါ်မှာ ထိုင်နေလို့ အချိန်ကြာလာတော့ ဘာဖြစ်လို့လဲ ထွက် မေးကြည့်တာ ကိုယ်တောင်ငိုချင်လာတယ်…။ ကလေးဘဝထဲက ရွှေပေါက်ကံထဲက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် သေးလေးတခုမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်ခဲ့တာ ၁၀နှစ်နီးပါးရှိပြီတဲ့ ဆိုင်တွေ

ပုံမှန်ရောင်းရချိန်မှာ ညဉ့်နက်တဲ့အထိခိုင်းပြီး မနက်အစောကြီးထရတာမျိုး မငြီးမငြူလုပ်ပေးခဲ့ ပါတယ်တဲ့ ။ထမင်းစားရုံလေး ကျောခင်းတနေရာစာလေး နဲ့သာ ကျေနပ်ခဲ့ရတဲ့….စာမတတ် ပေမတတ် တောက ကလေးတွေကို သက်သက်သာသာဈေးနဲ့ ခိုင်းခဲ့ပြီး

အခုလိုဆိုင်တွေပိတ်ထားရချိန်မှာတော့ တာဝန်မယူနိုင်ဘူးဆိုပြီး ပြောဆိုမောင်းထုတ်ပါတယ်တဲ့ ….လမ်းပေါ်ထွက်လာရပေမယ့် ပိုက်ဆံလည်း တပြားမှမပါ …နေစရာ စားစရာလည်းမရှိ မန်းလေးပြန်ချင်ပါတယ် ဆိုလို့ ကိုသန်းမင်းကြွယ်တို့ ပုလဲမီးသတ်တွေဆီ အကူအညီ

တောင်းခဲ့ပေမယ့် သူတို့လည်း လူပြည့်နေ လို့ တာဝန်မယူနိုင်ပါဆိုလို့ ဆိုင်ကယ် ကယ်ရီလေးငှားပေးပြီး ရွှေပေါက်ကံ Q centre ကို အကူအညီတောင်းဖို့ ပို့ပေးလိုက်ပါတယ် …ဆက်လက်ပြီးကူညီမယ့်သူပေါ်လာပါစေ။ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ငွေလေးနဲ့လည်း ကူညီပေးလိုက်ပါတယ်….။တကယ်ကို မျက်ရည်တွေ ကျမိပါတယ်…